Zmiany w Programie Modernizacji Technicznej: szybkie zakupy dla OT, okręty podwodne po 2024 roku

20 października 2016, 11:19
Fot. J.Sabak
Fot. J.Sabak
Fot. J.Sabak
Fot. J.Sabak

Ogólny zarys zmian Planu Modernizacji Technicznej, który został zaprezentowany przez przedstawiciela Inspektoratu Uzbrojenia podczas polsko-amerykańskiego forum przemysłu obronnego, wskazuje główne kierunki aktualizacji PMT. Prawdopodobnie w wyniku wprowadzenia do planu wydatków na tworzone w szybkim tempie Wojska Obrony Terytorialnej, ale też na skutek opóźnień w realizacji badań i rozwoju, część programów została przesunięta na późniejsze terminy. 

W czasie trzeciego polsko-amerykańskiego forum przemysłu obronnego w Warszawie, reprezentujący Inspektorat Uzbrojenia płk Stanisław Curyło zaprezentował m.in. zarys zmian w obecnie realizowanym Programie Modernizacji Technicznej. Zmian, które zostały zatwierdzone przez ministra obrony Antoniego Macierewicza 18 października. Obejmują one m.in. nowe programy ustanowione jako priorytetowe: "Cyberobrona i narodowa kryptologia" oraz "Obrona Terytorialna". 

Czytaj też: Macierewicz podpisał aktualizację PMT. MON: Szczegóły "w stosownym czasie"

Modyfikacje wynikają też ze znaczących opóźnień w wielu realizowanych programach. W latach 2017-2022 na Plan Modernizacji Technicznej MON planuje przeznaczyć ok. 77 mld złotych, z czego 61 mld złotych zostanie rozdysponowanych pomiędzy 15 priorytetowych programów modernizacyjnych.

Obrona przeciwlotnicza: Od Wisły do Poprada

W zakresie najkosztowniejszego i kluczowego systemu obrony powietrznej średniego zasięgu „Wisła”, procedura pozyskiwania jest w trakcie realizacji. LOR w sprawie systemów Patriot i MEADS zostały rozesłane i IU oczekuje obecnie odpowiedzi, która zgodnie z procedurami spodziewana jest dopiero w przyszłym roku. Plan zakłada podpisanie umowy w terminie umożliwiającym realizację dostaw w latach 2019-2022.

W programie „Narew” dotyczącym systemu obrony powietrznej krótkiego zasięgu IU realizuje obecnie studium wykonalności, na podstawie informacji pozyskanych od potencjalnych oferentów, komponentów które muszą być pozyskane z zagranicy. Celem jest podpisanie kontraktu w 2017 roku i dostawy w latach 2021-2022. Natomiast umowy dotyczące pozyskania systemów bardzo krótkiego zasięgu Poprad i wyrzutni MANPADS z pociskami Piorun zostały już podpisane i mają być realizowane do roku 2021.

Marynarka Wojenna – regres programów

W zakresie programów modernizacji marynarki wojennej planowana jest terminowa realizacja programu budowy trzech niszczycieli min typu Kormoran II. Płk Curyło poinformował, że dostawa prototypu ma zostać zrealizowana do końca bieżącego roku. Dostawa pozostałych dwóch jednostek ma zostać zrealizowana do końca roku 2021.

Czytaj też: Demagnetyzacja niszczyciela min Kormoran [FOTO]

W kwestii okrętów podwodnych „Orka” realizowane jest obecnie studiu wykonalności, które związane jest z przeprowadzoną zmianą wymagań. Powinno ono zakończyć sę niebawem, ponieważ ministerstwo planuje podpisać kontrakt w 2017 roku, co umożliwi dostawę pierwszych jednostek w latach 2024-2026. Pierwotny plan zakładał m.in. dostawę dwóch okrętów do roku 2022.

Opóźnione będą również okręty obrony wybrzeża „Miecznik” i „Czapla”, które już po przyjęciu poprzednich poprawek opóźniono o dwa lata, odpowiednio do lat 2020-2022 (dla Miecznika) i 2022-2024 (dla Czapli). Według najnowszej wersji PMT, oba typy mają być dostarczane dopiero w latach 2021-2026. Kolejny opóźniony program morski to Zbiornikowiec paliwowy „Supply”, który miał powstać do roku 2020, natomiast będzie opóźniony o kolejne dwa lata.

Programy morskie zdają się być najbardziej dotknięte problemami, wynikającymi zarówno z przyczyn technicznych, jak i ekonomicznych. Można spodziewać się, że jest to jeden z głównych kierunków oszczędności, jakie są realizowane dla sfinansowania priorytetów.

PMT 2016
Fot. J.Sabak

Cyberbezpieczeństwo

Jednym z dwóch nowych programów jakie pojawiły się w PMT to szeroko pojęte cyberbezpieczeństwo. Jest to nowa kategoria modernizacji, która jak poinformował płk Curyło została podzielona na dwie kategorie: Wsparcie Cybernetyczne i Wsparcie Kryptologiczne. Każda z nich obejmuje 14 odrębnych zadań, które mają być sukcesywnie realizowane. Pierwsze umowy będą zawarte w przyszłym roku, co ma zapewnić zaspokojenie wykrytych i określonych potrzeb w zakresach określonych przez IU do roku 2022.

PMT
Fot. J.Sabak

Obrona Terytorialna – 2 mld w dwa lata?

Największym i najbardziej kosztowny z nowych punktów Programu Modernizacji Technicznej są programy związane z zakupami sprzętu i wyposażenia dla Wojsk Obrony Terytorialnej. Zgodnie z informacjami udostępnionymi m.in. przez wiceministra Bartosza Kownackiego podczas posiedzenia KON, koszty wyposażenia i uzbrojenia dla Wojsk Obrony Terytorialnej mogą sięgnąć 2 mld złotych podczas najbliższych kilku lat.

Informacje jakie zostały udostępnione podczas forum wskazują, że na lata 2017-2019 zaplanowano znaczące zakupy obejmujące wyposażenie ochronne, systemy noktowizyjne i broń osobistą dla żołnierzy OT. Od przyszłego roku do roku 2022 mają też być realizowane zakupy sprzętu łączności. Natomiast w latach 2018-2022 mają być pozyskiwane pojazdy terenowe dla formacji OT.

W obecnej chwili nie są znane szczegóły dotyczące zakupów dla nowej formacji, jednak można spodziewać się m.in. pozyskiwania znaczącej liczby karabinków Beryl, broni wsparcia, karabinów wyborowych dużego kalibru, oraz kamizelek, hełmów i innego podstawowego wyposażenia. Sprzęt ten ma pochodzić od producentów krajowych.

Programy śmigłowcowe

W zakresie programów śmigłowcowych istotnym czynnikiem jest rezygnacja z zakupu 50 śmigłowców H225M Caracal. W kwestii dalszych losów niezbędnych zakupów śmigłowców płk Curyło nie udzielił zbyt szczegółowych wyjaśnień. Wiadomo, że w ostatnich dniach została uruchomiona procedura zakupu najbardziej potrzebnych maszyn w ramach Pilnej Potrzeby Operacyjnej. - Jako pierwsze nowe śmigłowce otrzymają prawdopodobnie już w przyszłym roku Wojska Specjalne, ale nie zapadła jeszcze decyzja jakiego typu będą to maszyny – poinformował płk Stanisław Curyło, dodając, że dostawy mają się zacząć nie później niż w 2018 roku.

Czytaj też: Rezygnacja z Caracali szansą dla Kruka

W planie jest również zakup śmigłowców uderzeniowych, które mają zastąpić przestarzałe maszyny posowieckie typu Mi-24. Zakończono już dialog techniczny i sformułowano rekomendacje. Obecnie trwa analiza mająca m.in. na celu wybór procedury w jakiej zostaną pozyskane śmigłowce w programie „Kruk”. Plan zakłada podpisanie kontraktu w 2017 roku, a rozpoczęcie dostaw dwa lata później.

Bezzałogowce

Systemy bezzałogowe stanowią kolejny obok śmigłowców priorytetowy zestaw programów, których realizacja ulega znacznym zmianom. Najszybciej zrealizowane będą programy bezzałogowców pionowego startu, przeznaczonych przede wszystkim do użycia w terenie zurbanizowanym – mini BSL typu „Ważka” oraz jeszcze mniejszy BSL „Mikro”. W bieżącym roku mają zakończyć się studia wykonalności, co doprowadzi do podpisania kontraktów i rozpoczęcia dostaw „Mikro” w 2017 roku oraz BSL „Ważka” rok później. Jeśli chodzi o największe i najbardziej kosztowne bezzałogowce „Zefir” i „Gryf”, to zakończono dialogi techniczne i trwają obecnie rozmowy z potencjalnymi dostawcami. Plan zakłada jednak dostawy dopiero od roku 2020, co może oznaczać, że przyjdzie nam jeszcze poczekać na podpisanie kontraktów. W tym samym czasie mają być również dostarczone bezzałogowce taktyczne krótkiego zasięgu kryptonim „Orlik”.

Żołnierz przyszłości TYTAN

W programie żołnierza przyszłości „Tytan” Inspektorat Uzbrojenia nie przewiduje żadnych opóźnień. Zgodnie z umową podpisaną w 2014 roku prototyp ma być gotowy na 2019 rok a w 2020 mają rozpocząć się dostawy egzemplarzy seryjnych.

System zarządzania polem walki Rosomak BMS

Zgodnie z ustaleniami nowego PMT, umowa na System Zarządzania Walką Szczebla Batalionu „Rosomak BMS” ma zostać zawarta na początku przyszłego roku, ale ich wprowadzanie do służby opóźni się o rok i rozpocznie w 2019 roku. Co interesujące, płk Curyło zaznaczył, że co prawda system będzie oparty przede wszystkim na komponentach krajowych - jednak jest też wymaganie na radiostacje satelitarne, której pozyskanie wymaga zastosowania procedury FMS. – Wskazuje to wprost na komponent produkcji amerykańskiej, zgodny ze standardami sił zbrojnych tego kraju.

Artyleria – moduły zamiast jednostek

Mówiąc o programach artyleryjskich, jednych z kluczowych dla obecnego kierunku modernizacji sił zbrojnych, przedstawiciel IU podkreślił zmianę w podejścia do odbioru sprzętu tego typu. Dotąd gestor otrzymywał komponenty, takie jak armata, pojazd dowodzenia, wozy wsparcia technicznego itp., a następnie realizował samodzielnie ich integrację.

Czytaj też: Moździerze Rak dla Wojska Polskiego. MON podpisało kontrakt

Dziś sytuacja ma się zgoła odwrotnie, gdyż IU zdecydował, iż pozyskiwanie sprzętu tego typu jest realizowane w modułach stanowiących gotowe do eksploatacji związki taktyczne. W zakresie artylerii lufowej są to: batalionowy moduł artylerii o kryptonimie „Regina”, który składa się z 24 jednostek 155mm haubic samobieżnych „Krab” i moduł artylerii na poziomie kompanii złożony z 12 moździerzy samobieżnych 120mm „Rak” na podwoziu KTO Rosomak. Dostawy modułów systemów „Rak” i „Regina” rozpoczną się na podstawie podpisanych umów w 2017 roku i mają się zakończyć, odpowiednio w 2019 i 2022 roku.

Jeśli chodzi o system wieloprowadnicowych wyrzutni rakietowych „Homar”, to jego moduł ma składać się z 18 wyrzutni. Wybór konkretnego dostawcy powinien być ogłoszony w najbliższym czasie, a umowa podpisana nie później niż na początku 2017 roku, gdyż dostawy zgodnie z planem IU mają być realizowane w latach 2019-2022.

PMT 2016
Fot. J.Sabak

Pojazdy dla Wojsk Lądowych: od Leoparda do Kleszcza

Jeśli chodzi o główne programy pojazdów w Wojskach Lądowych, to zakontraktowana modernizacja czołgów Leopard 2A4 do standardu Leopard 2PL ma zostać planowo zrealizowana w latach 2018-2021. Trwają prace w zakresie dwóch platform gąsienicowych mających zastąpić czołgi T-72/PT-91 oraz bojowe wozy piechoty BWP-1. Prototyp BWP „Borsuk” ma być gotowy w 2019 roku a pojazd wsparcia bojowego „Gepard” rok później. Odpowiednio dostawy „Borsuków” mają rozpocząć się w 2021 roku a wozów „Gepard” w roku 2022. Oznacza to co najmniej roczne opóźnienie dla obu konstrukcji.

Opóźniony został również plan dostaw pojazdów dla jednostek dalekiego rozpoznania kryptonim „Żmija”. Będą one realizowane w latach 2020-2022, zamiast wcześniej planowanych 2017-2020. Natomiast nie uległ zmianom plan pozyskania lekkich opancerzonych transporterów rozpoznawczych „Kleszcz”, które mają trafić do wojska w latach 2021-2022.

Czytaj też: Bezzałogowa wieża Rosomaka. "Obraz wyzwań dla polskiego przemysłu"

Rosomak z wieżą bezzałogową – znaczne opóźnienie

Inspektorat Uzbrojenia przewiduje dalszą realizację dostaw KTO Rosomak w różnych wersjach do roku 2020. Znacznemu i kolejnemu opóźnieniu ulega natomiast realizacja dostaw wież bezzałogowych ZSSW-30 zintegrowanych z wyrzutnią ppk Spike-LR. Miały być one realizowane w latach 2018-2022, gdy tymczasem w prezentacji IU pojawiły się daty 2022-2023. Tymczasem w latach 2020-2021 mają być dostarczone pociski kierowane Spike-LR przeznaczone głównie dla tych wyrzutni i zamówione w 2015 roku w liczbie tysiąca sztuk.

Reklama
Tweets Defence24